วันนี้ไปดูหมอมา ที่วังหลัง

ท่าทางหมอจะเป็นหมอเดาซะแล้ว จริงๆแล้วก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากหรอก แต่ก็ไปดูกันสนุกๆกะเพื่อนอีกสองคน

เค้าบอกว่า เป็นคนปากหมา พูดจาไม่เข้าหูสักหน่อย ต้องอดทน

แล้วก็เพื่อนอีกสองคนหมอก็พูดเหมือนกัน

สรุปแล้วเราสามคนปากหมากันหมดเลย

แล้วก็สมหวังในความรักกันหมดทั้งสามคนเลย ไม่น่าเชื่อ

แต่พอมาคิดดูแล้ว ฉันตอนนั้นไปยืนฝีปากเอกเถียงกับกลุ่มนักศึกษาอีกกลุ่มตอนต่อคิว ว่าด้วยเรื่องใครมาก่อนมาหลัง

เพราะงั้นไอ้ที่เค้าว่าปากหมานี่ก็ไม่เห็นต้องไปดูหมอดูวิเศษอะไร เค้าก็เห็นมันโต้งๆอยู่เมื่อกี้

แล้วไอ้ที่ว่าเนื้อคู่นั่นน่ะ ก็คงจะตอบเป็นคำตอบที่สวยๆแบบที่คนฟังน่าจะอยากฟังมากกว่า ตัวฉันเองยังไม่คิดเชื่อเลยรวมทั้งเรื่องของวิกกี้ที่จะย้อนมาเจอคนรักเก่าในวันอังคารปีมะโรงอะไรนั่นด้วย พูดไม่เจาะจงว่าวันนี้ของเดือนไหนอะไรเลย (แต่หลังจากนั้นก็สู้อุตส่าห์ไปนั่งเปิดปฎิทินกัน) เพราะงั้นท่าวันนี้จะหมอเดาซะแล้ว

เอาน่ะ เอาไรมาก 39 บาทเอง ถือซะว่าไปนั่งฟังเขาสนุกๆ 555 นานๆได้ทำไรอยางนี้แปลกดีเหมือนกัน เป็นลุงแก่ๆนั่งอยู่ใต้ร่มคันใหญ่ พร้อมกล่องเหล็กใบ แล้วสูบบุหรี่ด้วย ดีนะที่ตอนถึงฉัน นั่งลงไปแกก็หยุดสูบ ไม่ชอบมากๆเลย กลิ่นบุหรี่

ไปเรียนวันนี้ด้วยอารมณ์สีเทา เหมือนกับลมฟ้าอากาศที่มองออกไปทางไหนก็นึกว่าตัวเองอยู่เมืองในหมอก มันอึมครึมซึมกระทือไปทั้งกรุงเทพฯ เลยพลอยทำให้เหนื่อยหน่ายหัวใจไปด้วย

ตรวจแบบ เป็นไอศครีมคอนเซปต์โรแมนติก แต่วันนี้ฉันกะคู่ร่วมงานกรอยกันมากส่วนนึงเพราะตัวเองไม่ค่อยชอบชื่อมูเน่ แต่มันก็ไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ไปคัดง้าง แล้วอีกหลายๆอย่างที่ทำให้ไอติมโรแมนติกของเราเป็นความโรแมนติกแบบผัวเมียที่อยู่กินกันมาแล้ว 12 ปี แล้วฉันก็พูดไม่ค่อยรู้เรื่องอีกแล้ว

อาจารย์ก็มองออกแฮะว่าฉันยังไม่กล้าเล่นคอนเซปต์ เค้าก็เลยถามให้บอกว่า "ก็กลับไปคิดมาใหม่ก่อนเลยไป ว่าทำยังไงถึงให้รู้ว่ารัก"

ถามได้จี๊ดนะคะจารย์ม่อน หนูเองก็อยากจะรู้เหมือนกัน

เรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา และที่ทำให้ทรมานใจอยู่ในตอนนี้

ฉันนึกอยากให้ทุกอย่างย้อนกลับไปที่ศูนย์ และไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

จริงๆแล้ว นอกจากในความคิดของฉัน ทุกอย่างก็ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลยจริงๆ

ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองตัดใจได้ ได้แต่ตั้งความหวังว่าสักวันคงลืมได้

อยากให้ตัวเองนอนหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาโดยลืมทุกอย่างเกี่ยวกับเขาไป